''Ne guzeldi degil mi universite gunleri?'' sorusuyla irkildim biraz once.Oysa ki ben televizyonda universite gunlerini konu alan o diziyi izlerken nasilda zorlandigimi dusunuyordum icimden..Nasilda nefret ettigimi her dakikasindan.. Bu sorunun bana annem tarafindan gelmesi de olayin ayri boyutuydu.

Universite sinavina iyi bir sekilde hazirlandigimi soylersem yalan soylemis olurum.Etrafimdakiler haril haril o dershane senin,bu ozel ders benim diye kosusturken ben okul-dershane-ozel ders-ev dortgeninde sadece zaman olduruyordum. Ailem bana her firsati sunmustu oysa ki,belki de ellerinden gelenin fazlasini yaptilar.Ama ben nasilsa bir sonraki sene -gercekten- hazirlanirim diye kendimi oss stresinden uzak tutmayi basarabilmistim.Baska onceliklerim vardi hayatimda,mesgul oldugum baska seyler..Aileme bas kaldirisimda cabasi..Sonuc annem icin husrandi, babamin ise ne dusundugunu hic bilmedim zaten..Mucadele ettim bir sure tercih yapmamak icin,sonucunda annem ve universiteye tekrar hazirlanma ayricaligini kazanmis ablam benim icin kendilerince en dogru tercihi yaptilar. Uludag Universitesi Fizik Bolumu ogrencisiydim artik! O cirkin, mavi binaya girip-panoda ders programina baktigim gun su an gozlerimin onunde..Sonra ilk fizik dersi..Bir prof.un sinifa gelip bize bolumun zorluklarini anlatmasi,eger zora gelemiyceksek ilk gunden okulu birakmamiz gerektigi klisesi falan... Simdi dusunuyorum da keske bir daha donmeseymisim o binaya,keske aileme karsi ciktigim konulardan biri bu olsaydi.Belki ozaman ben daha farkli biri olurdum, su an oldugum yerden cok daha ileride bir yerde olurdum..

Kizginligim hem kendime hem de aileme.Gunu kurtarmak icin alinan kararlar bizi bu noktaya getirdi ve geri donusu yok artik hicbiseyin. Aferin bize!

anlamsiz sozler

Cok guzel oldugumu soyluyorsun ama sevmiyorsun beni.

.. diye yazabilecegim bir gun

 “Karsimda ucsuz bucaksiz bir deniz, sahilde oturuyorum.Yillardir hayalini kurdugum yerdeyim sudan hosnut olmayan kucuk dostumla birlikte. Bunca yil niye o kadar stres, endiseyi barindirmisim icimde diye kendime kizmak uzereyken karsidan tanidik bir sima beliriyor ve gulumsuyor bana. Iste o an hayattaki tek onemli duygunun-mutlak duygunun- sevgi oldugunu hatirliyorum bir kez daha. Kizginlik, kirginlik, umutsuzluk, mutluluk, mutsuzluk..hepsi gecici..

  Neredeyse tum hayatim boyunca uzaklasma istegi duymustum. Gitmek, herseyi-herkesi geride birakip gitmek. Ne kadar kalmaya cabalasamda kendimi su an oldugum yerde bulmam kacinilmazdi aslina bakarsaniz.Yas 26da yapamamistim bunu cunku cesaretim olmadigi gibi ayagimda prangalarim da vardi..

  Ilk ‘gitme istegini’ duydugum gunun uzerinden yillar gecti simdi. Nasil da kirgindim o gun, nasil da uzgundum.Kendimde dahil olmak uzere bircok kisiye lanetler yagdiriyordum ‘icimden’. Susmayi secmistim. Eger soyleyebilseydim hislerimi o kadar degersiz hissetmeyecektim belki de, o kadar yara almayacaktim. Anlam verememistim yasananlara. Nasil oluyorda insanlar bu kadar pervasiz-kustah olabiliyorlardi? ve Neden evlilik bagi insanlarin dogru davranmasina engel oluyordu? Bu sorularin cevaplarini zamanla bulsamda hicbirzaman kabul etmedim, benim dogrularimdan cok uzak oldular hep. -Ask-in, -kaybetme korkusu-nun insanin agzini muhurleyebilecegi bir dunya kurmadim cunku kendime.

 Gecen zaman bana insanlari kabullenmeyi yada kabullenmemeyi ogretti.Hayat tercihlerden ibaretti ve dogrularim oldugu kadar yanlislarimda oldu..Bircok kez daha uzaklasma yada su an dile getirebildigim sekliyle kacma istegi duydum. Ama buraya gelmem-kendimi burada bulmam bir histeri sonucunda olmadi. Cok ugrastim bugunum icin, herseyi ince ince planladim histeri sonrasi sakinlige ulasma anlarinda..Basit bir yasamim var artik.Kucuk dunyamda her sabah denizin o rahatlatici kokusunu icime cekiyor, yuruyuslere cikiyor ve keyifli dost sohbetleriyle sonlandiriyorum gunlerimi..Hersey kusursuz degil belki ama huzurluyum en azindan.Yalniz hissetmiyorum hic, insanlara kendimi anlatmaya da cabalamiyorum, cekirdek bi kitle var etrafimda beni hayal kirikligina ugratmayan..Bazen ‘anlar’ seciyorum gecmisten ve kafamda canlandiriyorum simdi olsa nasil davranirdim diye..Guluyorum kendime, cocukluguma, ben-merkezcil yasantima..Guzeldi diyorum, herseyi yasamisim iste..Yerlerde de olmusum goklerde de ve sonunda ortalama bi yasama ulasmisim.”

diye yazabilecegim bir gun..

Paradoks

Kustah: Sira, saygi tanimadan davranan (kimse) (TDK)

Erdem: Ahlakin ovdugu iyilikcilik, alcak gonulluluk, yigitlik, dogruluk gibi niteliklerin genel adi, fazilet.(TDK)